เยอะนะซ้อ

 

ตรุษจีนปีนี้ตั้งใจเลยว่าจะขอออกโรงเอง

ไม่มีใครขอ ไม่มีใครบอก รู้ตัว

แต่งงานมา 7 ปีได้แต่เป็นผู้อ๊อพเซิร์พ อาม่า(แม่สามี)ก็ไม่เคยว่ากระไร

คงเห็นว่าฉันวุ่นวายเรื่องลูกและที่ผ่านมาอาม่าก็มีผู้ช่วยมือหนึ่งอย่างป้าสาว

หรือแพงพรรณ เด็กลาวผู้รู้งาน ปีนี้มีแต่หม่องยาวดีและอาม่าก็มาเจ็บข้อมือเมื่อไม่กี่วันก่อน

ถ้าซ้อไม่ขึ้นเป็นหัวเรือใหญ่ แล้วใครจะเป็น

 

หลังจากเก็บข้อมูลมานาน แม้จะไม่เคยเตรียมของเองเลยก็พอเลาๆ

อาม่าแกเป็นคนง่ายๆ ถึงจะไหว้บ่อยแต่ของที่ใช้ก็ไม่ต้อง "เยอะ" เอาแค่ให้ครบเป็นอันใช้ได้

พอถึงตาซ้อ ภาพจากละครดอกส้มสีทองยังตราตรึงอยู่ไม่รู้หาย

เราไม่เคยมีประสบการณ์จากที่อื่น เห็นของอาม่าก็ว่าดีแล้ว พอแล้ว

พอได้เห็นบ้านเจ้าสัวเส็่งเท่านั้น โอ้แม่เจ้า มันคือการเบิกเนตร

มันครบ มันพร้อม มันสวย มันดูดี

อ้าวแล้วที่แท้ มันต้องเป็นอย่างไรกันนะ

 

ว่าแล้วก็ลองไปเสิร์ชดูในเน็ต ของไหว้จริงๆมันต้องมีอะไรบ้าง

แล้วแต่ละอย่างมีความหมายว่าอะไร ในฐานะที่มีกิจการ มันต้องทำให้สมน้ำสมเนื้อรึเปล่า

ก่อนวันจ่ายหนึ่งวัน ซ้อเลี่ยงรถติดด้วยการไปซื้อของเอง ซื้อมันตั้งแต่ของประดับตี่จู่เอี๊ยะ

ความเป็นคนติดดินของอาม่า ทำให้อาม่าไม่เคยคำนึงถึงเรื่องนี้

นับจากวันแรกที่ตั้งศาล เป็นมาอย่างไรก็ยังอยู่ต่อไปอย่างนั้น

แต่อิลูกสะใภ้นี่สิ มันคิดไปไกลถึงขนาดอยากเปลี่ยนตีจู่ฯให้เป็นหินอ่อนเรืองแสงกันเลยที

เดียว (ก็เป็นไม้เค้ากลัวไฟไหม้เวลาเก่าไปแล้วจุดธูปเทียนทิ้งไว้นี่)

 

ด้วยความที่ไม่เคยซื้ออะไรพวกนี้มาก่อน

พอไปถึงร้านแรกที่มีโคมแดงกระดาษแขวนอยู่หน้าร้านสองสามอัน

ก็รีบหาที่จอดรถแล้วลงไปถามถึงขนาดของโคมที่ต้องการ

นับว่าสวรรค์ยังมีตา ไซส์ที่อยากได้ไม่มีเพราะพอเลี้ยวรถไปอีกสองนาที

ก็ได้เห็นว่าถนนอีกสายมีร้านสังฆภัณฑ์ใหญ่ๆอยู่เต็มไปหมด

คือถ้าร้านเมื่อกี๊เป็นตึกแถวขายมิสทีน ถัดมาหน่อยก็เป็นเจ๊เล้งแล้วอะ

ดีนะ ไม่เอาโคมกระดาษขนาดบอลลูนไปตั้งแต่แรก

ซ้อจอดรถแล้วเดินดุ่มไปที่ร้านที่คิดว่าแดงที่สุด คนเริ่มมาหาซื้อกันบ้างแล้ว

เด็กในร้านคนหนึ่งเดินเข้ามาถาม พี่จะรับอะไรคะ

ฉันบอกน้องไปตามตรง..แล้วเค้าต้องซื้ออะไรกันบ้าง

คือถ้ายืนเกาหัวแกร็กๆได้คงเกาไปแล้ว แต่นี่เพิ่งเป็นเหามาหมาดๆ ไม่กล้า

น้องถักเปียวนเหมือนน้ำชาแต่หน้าเหมือนดีเจปุ๊กโกะพาฉันเดินไปที่ชุดไหว้

ที่ประกอบด้วยกระดาษโน่นนี่นั่นไว้สำหรับเผา

แอบเห็นชุดสูท ชุดราตรีและไอโฟนกระดาษ

ไม่ค่ะน้อง บรรพบุรุษพี่คงสไลด์ไอโฟนไม่เป็น กระดาษเงินกระดาษทองพวกนี้พี่ก็มีแล้ว

สิ่งที่พี่ต้องการคือของควรค่าประดับตีจู่เอี๊ยะ

แล้วน้องก็พาเดินชม สุดท้ายฉันได้โคมไฟใหม่เป็นพลาสติกแข็งหนาอย่างดี 3 ชุด

หางนกยูงใส่กระถางธูป ปลาสีทองพร้อมระย้าห้อยประตู 2 ตัว

จานพลาสติกสีแดงเคลือบทอง 2 โหล(ใจจริงอยากได้พอร์ชเลนดีๆ

แต่ร้านนี้ไม่มีและซ้อก็ไม่มีเวลาไปที่อื่น) กำลังจะคว้าถ้วยน้ำชาอีก ใจก็นึกขึ้นได้

อาม่ามีเยอะแล้ว พอแล้ว ซื้อเสร็จหิ้วกลับรถไม่ไหว น้องต้องเดินไปส่ง

ก่อนกลับถูกใจเจ้าของร้าน ขายของจีน หน้าก็จีนแต่ดูใจดี๊ใจดี

กับเด็กในร้านแม้จะยุ่งขนาดไหนก็ยังพูดจาด้วยรอยยิ้ม

หาไม่ได้ง่ายๆนะในตลาดต่างจังหวัดแบบนี้ มิน่าถึงขายดิบขายดีเทน้ำเทท่า

 

เสร็จจากของประดับก็ไปตลาดสดต่อ อาม่าบอกรายการมาแล้ว

ซ้อโน๊ตลงในไอโฟน ขืนจดใส่กระดาษหายแน่นอน

ถึงตลาดสดแต่ยังซื้อของสดมากไม่ได้ เพราะยังเหลือเวลาอีกตั้งสองวัน

เล็งๆร้านที่มีอยู่มากมายก่ายกองแล้ว ก็เลือกเอาร้านที่มีอาเฮียหน้าตาใจดีคนหนึ่งนั่งอยู่

ไม่ได้หรอก กะซื้อเยอะ ขืนเป็นอาเจ๊อาซิ้ม ซ้อก็ต่อราคายากสิ

ไปถึงก็ร่ายรายการ กระเพาะปลาแห้ง ฟองเต้าหู้ ดอกไม้จีน หน่อไม้จีน

ปลาหมึกแห้ง กุ้งแห้ง เห็ดหอม เกาลัด ฯลฯ ทุกอย่างขอเกรดเอนะฮ้า

เฮียก็ให้เด็กๆที่ยืนอยู่รอบร้านจัดให้ อาเฮียคนนี้อายุอานามน่าจะไม่เกิน 50

เป็นตี๋ขาว ผอม สูงโปร่ง ดูจากรูปทรงลักษณะแล้วไม่น่าแปลกใจ

ว่าทำไมเฮียถึงได้มีลูกจ้างเป็นเด็กสาวเอ๊าะๆหน้าตาจิ้มลิ้มเยอะแยะ

แล้วคนไทยด้วยนะ สำเนียงต่างด้าวไม่ได้ยิน

ซื้อเสร็จนังเด็กคนหนึ่งกดเครื่องคิดเลขคิดเงิน มีการค้อนเฮียขวับๆว่าเวลาเฮียไม่อยู่

ให้พวกหล่อนขายไม่เห็นได้ราคานี้ นี่เฮียลดให้เยอะเลย

ให้มันรู้นะจ๊ะว่าใครมาซื้อ คนพูดจาอัธยาศัยดีหน้าตาดีอย่างซ้อ ใครเห็นก็อยากขายโว้ย

เลือกร้านไม่ผิดจริงๆ โฮะๆๆ

 

พวกหมูเห็ดเป็ดไก่ ขนมไหว้ต่างๆ อาม่าสั่งให้คนทำเรียบร้อย

เหลือก็แต่ของสดมากอย่างผัก ผลไม้ กุ้ง ปลา ที่กะว่าค่อยไปซื้อวันจ่ายแถวบ้าน

ถึงวันจ่ายจริง ตลาดคนเยอะมาก ไม่เคยซื้อเอง ไม่เคยรู้บรรยากาศ

ซื้อเสร็จเกือบเป็นลมและตั้งปณิธานไว้ในใจแล้วว่า วันใดไม่มีอาม่า

กรูจ้างซื้อจ้างทำให้หมดเลยค่ะ ขอซ้อรอไหว้อย่างเดียวเหอะ

 

ก่อนเข้านอน ก็ถามอาม่าถึงขั้นตอนการไหว้เป็นการทบทวน

อาม่าว่าไหว้สามอย่าง เจ้าที่ตอนเช้า บรรพบุรุษช่วงสายและเทพเจ้าตอนบ่าย

ไหว้เจ้าที่ไม่ต้องทำกับข้าว แค่หมูเห็ดเป็ดไก่ ขนมผลไม้ เหล้า น้ำชา

แต่หมูเห็ดเป็ดไก่ก็ต้องตื่นมาต้ม มานึ่งกันตั้งแต่เช้าตรู่

ซ้อตั้งใจมาก เข้านอนแต่หัวค่ำพร้อมลูก กะว่าพรุ่งนี้พร้อมออกแสดง

ตื่นมา อาม่าไหว้เสร็จแล้ว

 

แป่ว!!! ฮ่าๆๆ ก็ถ้าตัวคนเดียวล่ะพอไหว เด้งปุ๊บอาบน้ำปั๊บแต่นี่มียัยหนูอยู่ด้วยอีกคน

พอตื่นแล้วต้องมีห้วงเวลาสวมกอดมอร์นิ่งคิส ไหนจะต้องบิ๊วท์ให้อึรับอรุณกันอีก

กว่าจะอาบน้ำให้เธอเสร็จ อาม่าก็เตรียมจะไปไหว้ศาลเจ้าในอำเภอแล้ว

ซ้อร้อนตัว เช่นนั้นเราควรทำตัวให้เป็นประโยชน์

ด้วยการทำกับข้าวให้อาเหล่ากงเหล่าม่าผู้ล่วงลับรับทาน

โทรฯไปถามอาม่าเพื่อความมั่นใจ หนูทำได้หรือเปล่า

คุณสามีรับสายแทนบอกทำเลยๆ อ๊ะ...อาเหล่ากงเหล่าม่าเป็นพยาน

หลานชายท่านเป็นคนยืนกรานเองนะคะ

 

ไม่ได้ถามอาม่ามาก่อนว่าทำไมต้องทำเมนูเดิมๆซ้ำๆทุกปี ดูจากเน็ตบางอย่างก็ไม่มี

จึงเดาเอาเองว่าสงสัยเพราะบรรพบุรุษจะชอบ

ว่าแล้วซ้อก็ลงมือทำจับฉ่าย ผัดเห็ดสามอย่างใส่หมูกุ้งปลาหมึก ต้มกระดูกหมูหน่อไม้จีน

ปลาจาระเม็ดนึ่งและเมนูใหม่ที่หลานสะใภ้ขอนำเสนอ หน่อไม้ทะเลเจี๋ยน

ระหว่างทำก็พกไอโฟนใส่กระเป๋าไปด้วย ไม่แน่ใจตรงไหนก็อินเตอร์เน็ตโลด

ปกติทำกับข้าวกินเองไม่เคยใช้ผงชูรส อร่อยไม่อร่อยก็กินได้ เพื่อสุขภาพ

แต่วันนี้ไม่ได้ ทำให้บรรพบุรุษทั้งที มันต้องได้รสชาติภัตตาคาร(โว๊ะ)

มองซ้ายมองขวาไม่เห็นใครก็แอบเอารสดีมาเหยาะผัดกับเจี๋ยนหน่อย

ใส่แล้วก็เอาไปให้สามีลองชิมด้วยหน้าตากรุ้มกริ่มภูมิใจ เป็นไง...ใช้ได้ไหม

อืม...ใช้ได้

อืม...ขอบคุณรสดี

 

ไหว้ตอนสายเสร็จก็มีต่อตอนบ่าย แต่เด็กๆรุมเร้าทำให้ตอนบ่ายอาม่าต้องเข้าครัวเอง

ให้พม่ามาช่วยสับช่วยทอด ไม่นานก็เสร็จ

มีแต่คนถามว่าพรุ่งนี้ไปเที่ยวไหน ไม่ไปล่ะฮ้า

หลังจากซื้อของมาสองวัน ไหว้วันนี้ทั้งวัน ซ้อขอลานอน

 

จนถึงตอนนี้ก็นึกขำตัวเอง ก็เมื่อไม่นานมานี้ยังเป็นคนไม่ยึดติดกับสิ่งใด

ยังเชื่อในพลังของสมองและสองมือ คนเราจะทำการณ์ใดได้ดีไม่ดีก็ขึ้นอยู่กับตัวเอง

ไม่ใช่เทพเจ้า ไม่ใช่การขอ การเซ่นไหว้

แต่หลายอย่างไม่ว่าในสังคมนี้หรือสังคมไหน

หลายอย่างที่ทำตามๆกันมาแล้วเกี่ยวข้องกับศรัทธาความเชื่อ

มันก็จำต้องทำตามๆกันไป เพราะเรายังมีรอยต่อจากรุ่นสุ่รุ่น

หน้าที่สืบทอดก็ส่วนหนึ่งแต่ที่สำคัญไปกว่าคือการเคารพนับถือ ถนอมหัวใจคนที่ยังอยู่

ฉันจะไม่ทำอะไรเลยก็ได้นะ จะได้แต่ตื่นมาแล้วจุดธุปไหว้ อาม่าก็คงไม่ว่า

แต่ฉันก็ไม่อยากทำ ถึงจะไม่เชื่อเป็นการส่วนตัว ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจ

แต่ถ้าหากมันจะแลกกับการทำให้คนที่เรารักสบายใจ

ต่อให้ต้องไหว้สามวันสามคืน ก็ยอม :)

 

 

 

 

 

 

GJ: อาม่าผู้ไม่เคยเรียกร้องและมีแต่ให้ มั่นใจว่าเมื่อถึงตาฉันเป็น "แม่สามี" บ้าง ไม่มีทางเป็นได้อย่างอาม่า

ชื่อ

อีเมลล์

ข้อความทดสอบ

โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่